De Zaanse Brabander

Home

leven

werk

hobby

verhalen
Om de menselijke maat in de zorg
lezen
maritieme zaken
fotografie
geschiedenis erfgoed
reizen en fietsen
lezen

Omdat ik stuurman wilde worden, was ik altijd aan de waterkant te vinden. Vanaf mijn 14de kocht ik boekjes en later boeken over schepen. Op de middelbare school maakte ik kenins met de gedichten van Slauerhoff. Scheepsarts en schrijver. Vooral het gedicht "het boegbeeld de ziel" raakten mij. In die tijd las ik bij een kennnis van mijn vader "De Blauwe Wimpel". Een scheepvaart maandblad dat onder de redactie stond van Anthony van Kampen. Hij was journalist en schrijver. Er werd ook aandacht aan maritieme dichters en kunstenaars. Zo leerde ik over John Masefield en zijn gedicht "Sea fever".Een andere attractie waren de maritieme foto's van Cees van der Meulen. Ik heb nu alle jaargangen van 'De Blauwe Wimpel"vanaf de oprichting in 1946.  Geleidelijk werd mijn belangstelling breder. Maar de brug naar andere gebieden zoals geschiedenis, economie, kunst was toch meestal de maritieme invalshoek. Ik heb mijn zakgeld altijd in boeken gestoken. Mijn eerste boek kocht ik toen ik 14 jaar was. Het is in de loop van de jaren een huis vol boeken geworden over geschiedenis, techniek, schepen, litteratuur kunst en nog veel meer onderwerpen. Af en toe doe ik een halfhartige poging een catalogus van mijn boeken te maken. De tijd ontbrak tot heden.

            

 ex-libris gemaakt door  Nen Marcuse - Alleyn  

gedichten die mij aanspraken:

Het boegbeeld: de ziel

Dit is mijn lot: gebeeldhouwd voor den boeg,
Den scheepsromp achter mij te moeten volgen;
Mijn zegetocht over knielende golven
Aan 't schip te moeten danken dat mij droeg.


(uit: J.J. Slauerhoff Archipel)

"Sea-Fever"

I must down to the seas again, to the lonely sea and the sky,
And all I ask is a tall ship and a star to steer her by,
And the wheel's kick and the wind's song and the white sail's shaking,
And a grey mist on the sea's face, and a grey dawn breaking.

I must down to the seas again, for the call of the running tide
Is a wild call and a clear call that may not be denied;
And all I ask is a windy day with the white clouds flying,
And the flung spray and the blown spume, and the sea-gulls crying.

I must down to the seas again, to the vagrant gypsy life,
To the gull's way and the whale's way where the wind's like a whetted knife;
And all I ask is a merry yarn from a laughing fellow-rover
And quiet sleep and a sweet dream when the long trick's
over.

John Masefield (1878-1967).
(English Poet Laureate, 1930-1967).

Ook in ons gezin speelde lezen een belangrijke rol:

   

 

 

Homelevenwerkhobbyverhalen